• hond.jpg
  • haas.jpg
  • poes.jpg

Gescheurde kruisband hond

Relatief jonge dieren van grote rassen en relatief ouder dieren van kleine rassen hebben een grotere kans op knieproblemen. Ook de Boxer en de ChowChow hebben door hun steile beenstand vaker een aandoening aan de knie.

De symptomen

De symptomen zijn meestal duidelijk. Een matig tot ernstige kreupelheid van een achterbeen. Ontstaat vaak vrij plotseling als gevolg van bijvoorbeeld overbelasting. Als de hond stil staat zal hij vaak alleen met de tenen van het betreffende been de grond aanraken en als hij gaat zitten of liggen legt hij het kreupele been vaak naar opzij weg. 

De diagnose

Vaak kan de dierenarts de diagnose al tijdens het consult stellen door het vaststellen van pijnlijkheid in de knie in combinatie met een zogenaamd positief schuiffenomeen. Doordat de kruisband een rol speelt in de stabiliteit van het gewricht is het bij een gescheurde kruisband hond mogelijk het onderbeen ten opzichte van het bovenbeen naar voren te schuiven. Deze instabiliteit is ook de oorzaak van de pijnlijkheid omdat de meniscus klem komt te zitten tussen boven en onderbeen en beschadigd kan raken. Vaak wordt er ook nog een röntgenfoto gemaakt om de diagnose te bevestigen, de mate van arthrose te bepalen en de maat van de eventuele implantaten te bepalen.

De behandeling van gescheurde kruisband hond 

De behandeling is eigenlijk in alle gevallen chirurgisch. In onze kliniek worden dire operatiemethoden toegepast:

    • De eerste is een  wat oudere techniek die  vaak wordt toegepast en redelijk succesvol is. Deze techniek heet extracapsulaire stabilisatie. Hierbij wordt de knie geopend en resten van de kruisband en eventueel beschadigde delen van de meniscus worden verwijderd. Daarna wordt er een sterke nylon hechting in de richting van de kruisband geplaatst. Deze hechting zal de kruisbandfunctie overnemen en de knie weer stabiliseren. Deze operatietechniek is vooral geschikt voor honden van wat kleinere rassen onder de 10 kg lichaamsgewicht en honden die van zichzelf niet zo actief zijn.
    • De tweede operatie techniek is de TightRope techniek. Deze nieuwere operatie is vergelijkbaar met de bovenstaande techniek: de TightRope is dan ook een extracapsulaire stabilisatie van het knie. Echter de techniek kan bij honden tot circa 25 kg lichaamsgewicht worden toegepast doordat de “kunstkruisband” door middel van twee tunnels (boorgaten) en twee knoopjes wordt vastgezet. Zie ook het youtube filmpje (https://www.youtube.com/watch?v=Af9rwXIK7VY).

       

       

    • De derde methode die we toepassen heet TTA, ofwel Tibial Tuberosity Advancement. In plaats van het tibiaplateau te roteren (TPLO) wordt hierbij de kniepees naar voren verplaatst en met titaniumimplantaten in die positie vastgezet. Deze methode is enkele jaren geleden in Zwitserland ontwikkeld door dr. Montavon en dr. Tepic.

      Foto na TTA operatie, let op de kanteling van het bot.

      De resultaten van de derde methode zijn superieur aan die van de eerste methode. Deze derde methode is echter wel veel duurder dan de eerste twee mogelijkheden. Voor grote actieve honden is dit echter beslist de beste keuze. In Nederland zijn er circa 10 dierenartsen die de cursus bij dr. Montavon en dr. Tepic hebben gedaan en die deze techniek toepassen, waaronder dr. Van Spanje, de orthopedisch chirurg van Dierenkliniek Vossegat te Utrecht.

    • Het voordeel van TTA (zie afb. rechts) is dat de kans op vervelende complicaties kleiner is. Ook zijn de implantaten van titanium ipv roestvrijstaal wat de kans op afstotingsreacties verkleind. De prijs van de TTA is iets hoger door de hogere prijs van de implantaten.

      Alle ingrepen hebben een flinke revalidatietijd, De honden moeten zes weken rust hebben om het bot te laten genezen. De honden zijn na een TTA wel eerder pijnvrij dan na een extracapsulaire techniek. Ook honden die met een extracapsulaire methode geopereerd zijn en waarbij de resultaten niet goed zijn, bijvoorbeeld door het breken van de kunstknieband komen in aanmerking voor de TTA.